گرديد و گويى كه از آن تب ، شعله‌هايى در بدن آن حضرت بود . حوله‌اى بر آن حضرت بود كه هرگاه همسران يا عيادت كنندگان دست خود را بر آن مىنهادند ، گرمى آن را احساس مىنمودند « 1 » . در كنار آن حضرت ، ظرفى پر از آب سرد گذاشته بودند كه پيامبر دست خود را در آن ظرف مىگذاشت و بر صورت مباركش مىكشيد . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : « همچنان احساس مىكنم درد غذايى را كه در خيبر خوردم همين است . و يا اينكه من قطع شدن بزرگ رگم را از آن سم مىيابم » . ( 1 ) مسلمين در حالى كه اندوه و سرگشتگى بر آنها غالب شده بود ، به عيادتش شتافتند و حجرهء آن حضرت از جمع آنان پرازدحام گشت . حضرت از نزديك شدن زمان رحلتش با آنها سخن گفت و آنان را به آنچه سعادت و رستگارى آنها را ضمانت مىكرد ، وصيت فرمود و گفت : « اى مردم ! نزديك است كه به سرعت درگذرم و برده شوم و من قبلا به شما گفته‌ام تا عذرى بر شما داشته باشم جز اينكه من در ميان شما كتاب خداى عز و جل و عترتم اهل بيتم را باقى مىگذارم » . سپس دست وصى و خليفهء بعد از او ؛ يعنى امام امير المؤمنين عليه السّلام را گرفت و به آنان فرمود : « اين على ، همراه قرآن است و قرآن همراه على كه از هم جدا نمىشوند تا اينكه كنار حوض بر من وارد شوند » « 2 » . ( 2 ) آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله بدين وسيله ، مهمترين مسائل سرنوشت‌ساز را براى امتش مقرر فرمود و براى آن ، رهبر عظيمى را تعيين فرمود كه به وسيلهء او به همهء اهداف و آرزوهايش دست يابد .

--> ( 1 ) البداية و النهاية 5 / 226 . ( 2 ) الصواعق المحرقة 123 - 124 .